Airedale Terrier

Airedale Terrier

De Koning der Terriers

De Airedale Terrier wordt ook wel de koning der terriers genoemd. Dat komt niet alleen omdat hij de grootste terrier is, maar meer vanwege zijn statige en adellijke verschijning. Zijn populairiteit is vooral te danken aan zijn fijne karakter. Hij is een heerlijke huishond, maar ook een prima gebruikshond. Gelukkig is het nooit een moderas geworden. Toch weet de Airedale Terrier geregeld overal liefhebbers te vinden.

Airedale Terriers aan het racen

Airedale Terriers doen ook graag mee aan een terrierrace!

Afhankelijk van zijn talenten, werd en wordt de Airedale Terrier gebruikt als:

  • blindegeleide hond
  • hulp bij de jacht
  • bewaking van grenzen
  • politiehond en
  • in vele takken van hondensport.

Wil je een flinke huishond, die toch weinig ruimte inneemt en zich binnenshuis rustig gedraagt? Dan is de Airedale Terrier zeer geschikt. Hij is lief voor alles en iedereen. Zijn karakter is temperamentvol en intelligent, maar ook aanhankelijk, waaks, vrolijk en vooral vriendelijk.

Waar komt deze populaire Terrier vandaan? Hoe is het ras ontstaan?

Als ras is de Airedale Terrier meer dan een eeuw oud, in 1976 werd door de A.T.C.N. het 100 jarige bestaan gevierd. Het is erg moeilijk om de werkelijke oorsprong van dit ras te achterhalen en daar hebben veel kynologische auteurs dankbaar gebruik van gemaakt. Zo worden vele rassen genoemd die de mogelijke voorvaders van de Airedale zouden kunnen zijn, zoals de ruwharige Black en Tan Terrier, de Welsh Terrier, de Bull Terrier, de Ierse Terrier, de Kerry Blue Terrier en de Fox Terrier en verder de Welsh Harrier en de Otterhound.

Maar hoe het ook moge zijn en waar hij ook vandaan komt……
De Airedale is altijd nog de Koning van de Terriers.

Airedale TerrierDoor kruisingen met de verschillende rassen met het doel tot een bepaalde hond te komen, ontstond in de loop der jaren een hond die tenslotte resulteerde in het ras wat we nu kennen de Airedale Terrier. Zijn historie is betrekkelijk kort te noemen. Het ras ontstond in het midden van de 19e eeuw. Hij vindt zijn oorsprong in het Engelse graafschap Yorkshire en voornamelijk in het dal van de Aire, een riviertje dat zich door Yorkshire slingert.

Raskenmerken

Om in het ras de onderlinge verschillen zo klein mogelijk te houden, zijn voor het ras bepaalde raspunten opgesteld, waarvan de vertegenwoordigers van het betreffende ras moeten beantwoorden.

Volgens de F.C.I., bij welke federatie de overkoepelende organisatie op kynologisch gebied in Nederland is aangesloten [Raad van Beheer op kynologisch gebied in Nederland], zijn de volgende raspunten bepaald.

De Airedale is een atletisch gebouwde hond, scherp van uitdrukking, snel van beweging, in gespannen verwachting bij elke beweging. Deze aard blijkt uit de uitdrukking van de ogen, de dracht van de oren en de staart.

Uiterlijke kenmerken

Zijn hoofd is lang, niet te breed tussen zijn oren, met een krachtige voorsnuit.
Hij heeft donkere ogen met een schrandere terrier uitdrukking.
Zijn oren zijn klein, v-vormig, zijwaarts met de punt naar voren gedragen.
Hij heeft een gespierd lichaam, diepe doch niet te brede voorborst, goed geronde ribben en een rechte rug, met een hoog aangezette staart welke vrolijk gedragen wordt.
De vacht is hard en ruw, de kleur is zwart/grijs en bruin/licht bruin.
De grootte van de teven ligt tussen de 56 en de 58 cm
De grootte van de reuen ligt tussen de 60 en de 62 cm

Het is niet mogelijk een Airedale Terrier alleen op zijn raspunten te beoordelen. Deze raspunten moeten op de juiste wijze beoordeeld worden en alleen als men het ras terdege kent, kan men tot een verantwoorde beoordeling komen.

Bij het creëren van de Airedale ging men voornamelijk uit, van het doel, een gebruikshond te fokken. Al spoedig bleek dat hij als allrounder voor verschillende werkzaamheden geschikt was en is.

Gangwerk

Zoals bij iedere hond is ook bij de Airedale Terrier het gangwerk een belangrijk punt. In de beweging kan men zien of hij op de juiste manier gebouwd is en of hij voor de verschillende werkzaamheden gebruikt kan worden. Een juist gangwerk kan slechts ontstaan, als de voor- en achterhand een harmonisch geheel vormen.

De hoekingen van de voor- en de achterhand dienen zo veel mogelijk met elkaar overeen te komen en voor het verkrijgen van een doelmatig gangwerk moet de tredwijdte gelijk en ruimgrijpend zijn.

Het schouderblad en het opperarm, de constructie hiervan en vooral het schouderblad spelen bij de beweging van de voorhand een belangrijke rol. De schuinte van de ligging van het schouderblad en de lengte van het opperarm bepalen hoever een hond kan uitgrijpen met zijn voorbenen. Bij de beweging zullen de voorbenen de kracht van de voortstuwende beweging van de achterbenen moeten kunnen opvangen. De uitgrijp mogelijkheden van de voorbenen en zeker bij een sterk gehoekte achterhand speelt hierbij een belangrijke rol.

Bij honden met een steile voorhand, waarbij de hoeking opperarm-schouderblad te stomp is en waarbij de achterhand krachtig is gehoekt, is het gangwerk incorrect. Men moet streven naar een optimale schouder ligging, waarbij het schouderblad een hoek maakt van 45 graden. Een 45 graden liggend schouderblad is langer en breder (dan een 60 graden liggend schouderblad) en kan dus meer spier aanhechtingen bevatten, het geen voor een gebruikshond zeer belangrijk is.

Bij de voortbeweging speelt ook de achterhand een belangrijke rol, goede hoekingen van de knie en de sprong, alsmede voldoende gespierd. Het bekken is voor de achterhand, wat het schouderblad is in de voorhand.

Dorothy of Malton - Airedale terrierHoofd

Het hoofd van de Airedale Terrier moet lang en vlak zijn, maar ook weer niet extreem lang. De verhouding van het hoofd, schedel – voorsnuit moet gelijk zijn en verder moet het hoofd in verhouding zijn met lichaam.

De ogen zijn voor de juiste expressie van het hoofd, zeer belangrijk.

De tanden moeten sterk zijn en in staat zich als een bankschroef te sluiten. De voorkeur gaat uit van een schaargebit, waarbij de boven voortanden zich scharend sluiten over de ondervoortanden.
Een tanggebit is op oudere leeftijd ook toegestaan, hierbij staan de boven en ondertanden op elkaar.

De oren moeten tegen het hoofd aangesloten zijn, v-vormig en naar voren dragend.

Lichaam

De hals moet van een goede lengte zijn passend bij het geheel. De rug moet kort en recht zijn. De ribben zijn enigszins rond, de borst diep, maar niet breed.
De lengte van de Airedale Terrier moet de hoogte top schouderblad niet overschrijden. De staart moet hoog aangezet zijn, deze werd gecoupeerd, maar sinds 1-9-2001 is couperen verboden.
Een complete staart zal een lengte hebben tussen de 30 en 35 cm.
De staart is dan ook meer gekruld over de rug.

De beharing van de Airedale Terrier is hard en ruw, ligt golvend, glad aanliggend.
De kleur van de rug – nek is van donkergrijs tot pikzwart, het overige is van lichtbruin tot donkerroodbruin.

Met dank aan Kennel of Malton