Border Terrier

Border Terrier

De Border Terrier is – net als de Parson Russell Terrier – gefokt voor de vossenjacht. Dat maakt van de Border Terrier een moedige hond met veel energie. Ze moeten tenslotte bij het jagen alleen onder de grond achter de vos aan. Als je als hond dan niet moedig bent, dan lukt dat niet. Daarnaast moeten ze meelopen met de meute. Zonder energie kom je dan als hond natuurlijk nergens. Door deze eigenschappen is de Border Terrier uitermate geschikt om allerlei hondensporten als behendigheid en flyball mee te beoefenen.

Geschiedenis

Al aan het einde van de derde eeuw vóór Christus vinden we in de literatuur al melding van jachthonden die:

  • beschikken over krachtige kaken;
  • zo klein zijn dat ze makkelijk met één hand gedragen kunnen worden, en
  • het wild achtervolgen tot in hun hol.

Border TerriersAls u verder zoekt, ziet u dat er regelmatig honden worden beschreven die we als terrier zouden kunnen aanduiden. Dan bedoelen we meer het type hond dan het ras. Pas in de 17e en 18e eeuw gaat men in op verschillen in type en kunnen we dus pas gaan spreken over verschillende terrierrassen.

Iedere streek in Engeland had zijn eigen Terriertype. Door de geringe migratie konden deze rassen lange tijd hun eigen karakteristiek bewaren. Zo ook de Border Terrier. Het ras stamt uit de grensstreek tussen Engeland en Schotland. Een woest en onherbergzaam gebied. Meerdere terrierrassen vinden hun oorsprong in dit gebied en dat rechtvaardigt de mening dat zij in meer of mindere mate aan elkaar verwant zijn. Tussen de Bedlington, Dandie Dinmont en Border Terrier – en ook de Lakeland – zal dan ook ongetwijfeld een verband bestaan. Maar welk ras als eerste is ontstaan, lijkt in het grijze verleden verloren te zijn gegaan. Meerdere bronnen beweren en leren ons dat de Border Terrier een oud en gevestigd ras is.

Pas in de 19e eeuw begint men doelgericht te fokken op het vastleggen van raseigenschappen. Uiteraard naast de nog steeds hoog in het vaandel staande werkcapaciteiten. In 1920 wordt de Border Terrier erkend als ras. Het kostte diverse pogingen om dit voor elkaar te krijgen. Veel tegenstanders waren namelijk bang dat de werkcapaciteiten ondergeschikt zouden worden aan het schoonheidsideaal, zoals dat bij veel rassen al gebeurd was.

Uiterlijk

Border TerrierDe rasstandaard van de Border Terrier blinkt uit in ‘vaagheid’. Nergens is precies omschreven hoe groot, lang en dergelijke men gaarne iets wil zien, behalve het gewicht. De hele rasbeschrijving is opgehangen aan de eerste zin uit de rasstandaard: ‘De Border Terrier is in wezen een werkende terrier’. Daarmee is deze zin meteen de belangrijkste zin in de hele rasstandaard.

Iedere terrier was van oorsprong een werkhond pur sang. Zij werkten als verdelgers van klein en groter (roof)wild. Vooral het wild dat zijn onderkomen onder de grond had. Daarom moest de terrier uitgerust zijn met een voor dat werk geschikte bouw én karakter. Veel rassen verloren hun bestaansrecht in de loop van de vorige eeuw. Zij zouden verloren gegaan zijn, als de hondententoonstellingen niet in opmars waren in Engeland. Veel rassen werden zo voor de ondergang behoed. Jammergenoeg moesten zij wel inboeten op de werkcapaciteiten, vanwege de behoefte om het uiterlijk te perfectioneren.

Bouw

De Border Terrier had daar gelukkig geen last van. Het is een normaal en efficiënt gebouwde hond gebleven. In geen enkel opzicht overdreven. Zijn bouw moet hem (nog steeds) in staat stellen om het paard en de meute (meestal Foxhounds) te volgen over ruig en zwaar terrein. Daarom moet hij lange benen hebben en mag hij niet teveel ‘bone’ hebben. Zijn voeten moeten sterk en gesloten zijn. Zijn lichaamsbouw moet hem in staat stellen de vos (of ander roofwild) te volgen tot in zijn hol. Daarom mag hij nooit te breed zijn. Om te controleren of een Border Terrier te breed is, maken we gebruik van het ‘omspannen’. Met beide (mannen)handen moet de hond vlak achter de voorbenen te omvatten zijn.

Daarnaast moet de Border Terrier ook voldoende uithoudingsvermogen en snelheid bezitten. En natuurlijk wendbaarheid. Zijn lichaam moet dus voldoende ruimte bieden aan hart en longen en moet voldoende lang zijn om de gewenste wendbaarheid te hebben. Zo kan de Border Terrier in het hol onder de grond zich makkelijk omkeren. Dat kan alleen als de ribben voldoende ver naar achteren doorlopen (want hij moet te omspannen blijven) en de hond over een sterke lendenpartij beschikt.

Vacht

De vacht van de Border Terrier moet weer- en waterbestendig zijn. Dat houdt in dat hij een zogenaamde dubbele vacht heeft. Dat wil zeggen een harde bovenvacht die als een soort dakpan fungeert en een wollige ondervacht die voor de nodige isolatie zorgt. Daarnaast moet de huid dik en los zijn. Dat voorkomt dat de Border Terrier bij een eventueel gevecht serieus gewond raakt.

Hoofd

Het handelsmerk van de Border Terrier is zijn hoofd. Dat moet lijken op dat van een otter. Dus een matig brede schedel met een korte, sterke voorsnuit in de verhouding 2:1. Hierin staan grote, sterke tanden. De stop is matig. Een Borderhoofd mag nooit grof aandoen!

Vanuit dat aantrekkelijke ‘koppie’ kijken een paar donkere, wakkere ogen alert en vol levenslust de wereld in. Ogen die van het ene op het andere moment van uitdrukking kunnen veranderen.

Goed in de hand

Voor de jacht is het ook belangrijk dat de Border Terrier ‘goed in de hand ligt’. Dat betekent dat hij zonder problemen met één hand onder de borst opgetild moet kunnen worden. Een noodzaak in het woeste Border-district waar de terriers soms van hand tot hand doorgegeven moeten worden om ingezet te kunnen worden.

Op een show zult u een keurmeester die met het werk van de Border Terrier bekend is, dan ook de volgende dingen kunnen zien doen:

  • het omspannen van de borst net achter de voorbenen;
  • het voelen van de dikte en de losheid van de huid;
  • het optillen van de Border Terrier met één hand onder de borst vanaf de grond.

Kleur

De meeste Border Terriers zijn grizzle & tan van kleur. Dat is een gemêleerde bruine kleur, variërend van blond tot zeer donker (bijna zwart). Daarnaast komt de kleur blauw & tan steeds meer voor. Daarbij moet u zich de kleur blauw voorstellen als zwart doorspekt met zilvergrijze en anderskleurige haren. Het hoofd, de benen en voeten aan de onderzijde van het lichaam en de staart zijn dan bruin. De kleuren rood en tarwekleurig komen weinig meer voor.

Karakter

Border TerriersHiervoor hebben we al vermeld dat naast de bouw ook het juiste karakter heel belangrijk is voor een werkende terrier. Dus ook voor de Border Terrier. De taak van de Border Terrier bestaat uit het volgen van het wild (meestal de vos) tot in zijn hol. Daar moet de Border Terrier de vos staande houden, zodat de jagers de vos kunnen uitgraven. Of de Border Terrier moet daar de vos laten springen (uit het hol jagen). Dat doet hij door de vos aan te blaffen. Zodoende kan de jager boven de grond weten hoe de zaken er onder de grond voor staan. Voor dit werk heeft men een terrier nodig met een speciaal karakter:

  1. Hij moet los met de meute en eventuele andere terriers meelopen. Soms wordt er meer dan één terrier ingezet op de vos. De Border Terrier moet dan ook sociaal en zeker niet vechtlustig zijn.
  2. Hij werkt niet alleen met zijn baas, maar ook met vreemde mensen. Vaak komt het voor dat een terrier wordt uitgeleend ten behoeve van de jacht. De Border Terrier kan dus geen éénmanshond zijn en moet vriendelijk zijn voor vreemde mensen.
  3. Onder de grond staat hij alleen tegenover een vaak geduchte en gewiekste tegenstander. De Border Terrier moet dus niet alleen moedig zijn, hij moet ook nog eens zijn hersens kunnen gebruiken.

Samengevat is de Border Terrier dus tegenover alle mensen een vriendelijke hond, beslist niet agressief (hoewel hij een gevecht niet uit de weg gaat als hij wordt aangevallen), zeer intelligent met een uitgesproken moedig, maar nooit ‘hard’ karakter.

Juist dit karakter maakt hem bij uitstek geschikt voor het werk, maar ook tot een ideale gezinshond. Hij zal zijn afkomst nooit verloochenen: hij is en blijft een terrier en zal nooit een teddybeer worden. Natuurlijk heeft hij er absoluut niets op tegen om de avond gezellig door te brengen als een rechtgeaarde schoothond.

Verzorging

Net als ieder ander ras heeft de Border Terrier een gezonde voeding en voldoende beweging nodig. Daarnaast moet hij ongeveer twee keer per jaar geplukt worden. Daarbij wordt het oude, dode haar met de vingers in de haargroeirichting eruit getrokken. Dat is niet zielig of pijnlijk. Integendeel: de Border vindt het vaak plezierig om verlost te worden van zijn oude vacht. Sterker nog: als u het niet doet, omdat u het zielig vindt voor uw hond, dan kunt u een heleboel problemen verwachten. Denk aan jeuk, schilferigheid, enzovoorts. Ook het scheren van de vacht van de Border Terrier is uit den boze. U verwijdert dan namelijk niet de oude vacht. Het plukken van de vacht kunt u heel goed zelf, zeker omdat er voor de Border Terrier geen ingewikkeld trimschema bestaat.

Activiteiten

Border Terrier die aan behendigheid doetEen fikse wandeling vindt de Border Terrier erg prettig. Ze lijken niet moe te krijgen. Toch accepteren ze verrassend makkelijk een keer een ‘rondje om het blok’.

Hoewel in Nederland de jacht op de vos heel beperkt is, hoeft u niet stil te zitten. U kunt de natuur intrekken, maar bijvoorbeeld ook gehoorzaamheidscursussen volgen. Daarin kan de Border Terrier op een hoog niveau meedraaien. U moet daarbij wel in uw achterhoofd houden dat de Border een zelfstandig werkende terrier is, waar u nooit absolute gehoorzaamheid van kan en mag verwachten. U kunt hem daartoe wel dwingen, maar dan tast u de hond in zijn wezen aan en dat kan niet de bedoeling zijn.

Daarnaast zal de Border met veel plezier meedoen aan hondensporten als flyball en behendigheid. Natuurlijk is jachttraining ook een mogelijkheid. Samen met uw Border Terrier kunt u dus veel plezier beleven aan welke activiteit dan ook.

Fokkerij

In Nederland worden de belangen van de Border Terrier behartigd door de rasvereniging. De Nederlandse Border Terrier Club. Zij organiseren diverse activiteiten, waaronder clubmatches en trim- of plukdagen.

 

Op dit moment kennen we binnen het ras nog geen structureel rasgebonden ziekten of afwijkingen, maar de fokkers en de rasvereniging blijven natuurlijk alert, want voorkomen is nog altijd beter dan genezen.

Resumerend kunnen we stellen dat de Border Terrier een sportieve en handzame hond is. Het is een grote hond in een kleine verpakking. Zijn karakter maakt hem bij uitstek geschikt als gezinshond. Ik moet u echter wel waarschuwen, want als u eenmaal kennis hebt gemaakt met de Border, dan is het eenmaal een Border altijd een Border Terrier en blijft het meestal niet bij één.

De Border Terrier dus:

“een ras om te hebben en om (van) te houden”

Border Terrier