Bull Terrier

Bull Terrier

De gladiator onder de terriers

Je vindt ze prachtig of je vindt ze afschuwelijk. Een middenweg is er bijna niet. Geen enkel ander ras is qua hoofd vergelijkbaar met de Bull Terrier. Het uitzonderlijke eihoofd met “down face” en driehoekige ogen is het visitekaartje van de Bull Terrier.

De Bull Terrier is een ongedierteverdelger en gezelschapshond. Hij ziet er uit als een ware body builder, maar onder dat stoere uiterlijk zit vaak een “watje”. Ze kruipen dolgraag bij hun baas in bed.

Bijnamen voor de Bull Terrier zijn er genoeg: de clown, het varken, maar de mooiste is toch wel de ‘gladiator onder de terriers‘.

Geschiedenis

Bull TerrierDe Bull Terrier – en de miniatuur versie ervan – zijn rond 1850 ontstaan in Engeland. James Hinks uit Birmingham is de “schepper” van deze rassen. Hij creëerde ze waarschijnlijk uit kruisingen met de Bulldog, de Bull and Terrier, de Witte Engelse Terrier, de Dalmatiër en de Barzoi of Greyhound. De nadruk ligt op waarschijnlijk. Ook hier zijn in het verleden weer geen aantekeningen gemaakt. James heeft het geheim van de Bull Terriers dus mee zijn graf in genomen.

Oorspronkelijk is de Bull Terrier gefokt als vechthond. Een voorwaarde was wel dat hij absoluut vriendelijk moest zijn voor mensen. Een Bull Terrier die mensen greep, kreeg de kogel. Al vrij snel na het ontstaan van het ras kwam het eerste dieptepunt. De hondengevechten en het couperen van de oren werden verboden. De weinige fokkers en liefhebbers die het na 1900 volhielden, gingen andere eisen stellen aan het ras. Dat betekende qua gedrag het verminderen van agressie naar soortgenoten. En voor het uiterlijk een gevulder eihoofd, rechte benen, een scharend gebit (in plaats van de ondervoorbeet) en kleinere en opstaande oren.

Opvoeding

Bull TerrierDe Bull Terrier is een echte terrier. De opvoeding is dus niet zo eenvoudig. Ze zijn niet erg gehoorzaam, eigenzinnig en koppig. Consequent zijn, consequent blijven en heel veel geduld hebben. Nooit schoppen of slaan. Dat vergeet de Bull Terrier je nooit en ooit zal hij de rekening vereffenen. Sommige mensen zeggen dat het opvoeden van een teef iets makkelijk zal zijn dan het opvoeden van een reu. Ook al is de Bull Terrier allang geen vechthond meer, het zijn nog steeds vreselijk sterke en harde honden. Een goede baas zal dan ook te allen tijde proberen een gevecht met (een) andere hond(en) te voorkomen.

Een gezonde welopgevoede Bull Terrier is gek op kinderen, mits de kinderen ook welopgevoed zijn.

Als u al een reu heeft, zet daar dan niet nog een reu bij. Neem ook nooit twee pups tegelijk. Het opvoeden wordt dan vrijwel een onmogelijke taak.

Gezondheid

De fokreglementen van de rasvereniging eisen een BAER test van de ouderdieren en de pups. Met honden die aan één of beide kanten doof zijn, mag niet worden gefokt. Naast doofheid komen bij de Bull Terriers wel eens gezondheidsproblemen voor met hart en nieren. Ook Patella Luxatie komt bij dit ras voor. Door alleen te fokken met dieren die door een dierenarts helemaal gezond en Patella Luxatie-vrij zijn verklaard, kunnen deze problemen tot een minimum worden beperkt.

Bij Bull Terriers zijn natuurlijke dekkingen en geboortes soms moeilijk. Een keizersnede komt regelmatig voor. Ook als het nest is geboren is het grootbrengen vaak spannend. De moederhond is niet altijd even voorzichtig met de pups. De goede fokker verliest de moeder en haar kroost de eerste weken dan ook niet uit het oog: dag en nacht!

Miniatuur Bull Terrier

De rasstandaard van de Miniatuur Bull terrier is dezelfde als van de Standaard Bull Terrier met uitzondering van de maat. Welke van de twee rassen – de Bull Terrier of de Miniatuur Bull Terrier – er nu eerder was, lijkt een beetje een kip en het ei verhaal. Volgens de informatie staat alleen vast dat er in de eerste dagen van de Bull Terrier veel miniaturen voorkwamen.

De miniaturen werden vooral gebruikt in de rat pits. Een beroemde Miniatuur Bull Terrier was “Shaws Sacko” die recordaantallen ratten doodde in de pits. De Miniatuur Bull Terrier was in zijn tijd populairder dan de standaard Bull Terrier. Maar toen deze Bull Terriers steeds mooier en “beter” werden gefokt, nam het aantal liefhebbers van de mini sterk af. In 1918 werd het stamboek voor de miniatuur zelfs gesloten.

In 1938 werd er onder leiding van Sir Richard Glyn, een nieuwe rasclub voor de mini opgericht. De rasstandaard van de Bull terrier werd overgenomen op twee punten na: hoogte maximaal 35,5 cm en het gewicht maximaal 9 kilo. Nog maar net op weg, kwam er alweer een kink in de kabel: de tweede wereldoorlog brak uit. Na de oorlog duurde het nog tot 1970 alvorens de kwaliteiten van de miniatuur Bull Terrier die van de Bull Terrier begon te benaderen. In 1978 schaftte men de gewichtslimiet af. Volgens de fokkers en liefhebbers een grote stap in de goede richting.