Cairn Terrier

Cairn Terrier

De Cairn Terrier komt oorspronkelijk uit Schotland. Het ruige Schotland heeft veel steenhopen, die de Schotten cairns noemen. In deze steenhopen zat veel ongedierte: vossen, dassen, wezels, ratten en otters. De Cairn Terrier is gefokt om dit ongedierte uit de steenhopen te verdrijven. Vandaar ook de naam Cairn Terrier.

Geschiedenis

Cairn TerrierIn de 16e eeuw werd voor het eerst melding gemaakt van een hondenras dat aan de wieg heeft gestaan van de huidige Cairn Terrier. Men heeft het over de aardhonden van Argyllshire, die gebruikt werden voor de jacht op de vos, das, otter en ander harig ongedierte. In de literatuur wordt ook nog melding gemaakt van diverse Schotse families die in de 18e eeuw meerdere honden van hetzelfde type hielden.  In Schotland, en op de toen reeds bewoonde eilanden, kwam een type hond voor dat beschreven werd als klein, kortbenig, met staande oren, ruigharig, in de kleuren rood, blond en donker, bijna zwart, moedig, verdraagzaam en zeer bedreven in de jacht. Aangenomen wordt dat dit de directe voorouders van de Cairn Terrier zijn.

Officiële naamgeving

Het ras heeft pas heel laat zijn officiële naam gekregen. De jagers die de Cairns fokten en hielden, vonden dat ook helemaal niet belangrijk. De goede werkcapaciteiten en het gezelschap was voldoende.

Rond 1900 startte mevrouw Alastair Campbell in Argyllshire een kennel met de naam Brocaire (vossenjager). Zij was opgegroeid tussen Cairn Terriers en voerde een moeizame strijd om met haar honden toegelaten te worden op hondenshows. Ze probeerde voor haar variëteit van het ras een eigen klasse toegewezen te krijgen. Daarvoor beschreef zij haar honden als Prickeared Skye Terriers. Dit was rond 1908. Hoewel in die tijd het onderscheid tussen de verschillende rassen nog niet zo duidelijk was als nu, kwam er toch wel wat verzet van de liefhebbers en fokkers van de Schotse en Skye Terriers. De Engelse kennelclub zorgde voor duidelijkheid en in 1910 kreeg deze kleine ruige rakker zijn definitieve naam. Een rasstandaard werd in 1911 opgesteld. Pas in 1982 werd deze standaard door de Engelse kennelclub op bepaalde belangrijke punten herzien.

Kruisen met andere rassen

In eerste instantie werd door de Kennelclub het kruisen met aanverwante rassen toegestaan. Uit de hondjes die bij hun geboorte wit waren, werd de West Highland White Terrier ontwikkeld. In 1924 was de basis van het ras breed genoeg. De kans op erfelijke afwijkingen bij de Cairn Terrier – door onder andere inteelt – werd toen niet meer zo groot geacht. Er werd toen besloten dat het kruisen van de Cairn Terrier met honden van een ander – aanverwant – ras niet meer was toegestaan.

Belangrijke Cairn Terriers

In 1912 werden de eerste kampioenscertificaten uitgegeven. Dit gebeurde in Richmond en mevrouw Alastair Campbell mocht deze certificaten uitreiken aan de fokster en eigenaresse van Firring Fling en Firring Flora. Sindsdien zijn er veel Cairn Terriers kampioen geworden. Zij hebben allemaal een bijdrage geleverd aan de huidige stand van het ras. Een aantal honden hebben een grote invloed gehad:

  • de reu Ch Splinters of Twobees – zijn stamboom is terug te voeren tot de allereerste geregistreerde honden
  • Ch Blencathra Brat – een invloedrijke reu en voorouder in de derde generatie van onder meer Ch Robinson Crusoe of Courtrai (trotse vader van de meeste Engelse kampioenen)
  • Ch Earleybird of Uniquecottage – deze terrier zorgde voor drie Engelse kampioenen in één nest
  • Miss Splinters – de stammoeder van de Redletter kennel (meest bekende nazaat Ch Redletter Moonstruck – een zeer bekende dekreu uit de zeventiger jaren)

Casperz-records

Het echtpaar Casperz heeft veel materiaal dat verloren dreigde te gaan opgetekend in de “Casperz-records”. Daardoor is het voor hobbyisten mogelijk de stamboom van hun hond terug te voeren tot het allereerste begin.

Evolutie

In de loop van de jaren is het ras – net als vele andere rassen – geëvolueerd. Het gevaar dreigde dat de Cairn Terrier teveel een showhond zou worden. De Kennelclub heeft dit onderkend en in nauw overleg met diverse Cairn Terrier clubs de rasstandaard hierzien en verduidelijkt. Juist bij dit ras moet de nadruk blijven liggen op zijn zo specifieke charme als vrolijk, levendig, alert en natuurlijk werkhondje.

Gezondheid

Zoals vele andere werkende terrierrassen is ook de Cairn Terrier in principe een gezond en sterk ras. Er zijn een aantal erfelijke aandoeningen die in het ras voorkomen.

Levershunt

Een bekende afwijking is levershunt. Hierbij is er bij de ontwikkeling van de hond een extra ader bij de lever ontstaan, waardoor het bloed met afvalstoffen niet door de lever stroomt, maar er omheen. De lever kan zo de giftige stoffen niet afbreken en deze komen dan ook rechtstreeks in het lichaam van de hond terecht. Daarnaast wordt de lever niet goed doorbloed en zal dus sowieso minder goed functioneren.

Andere afwijkingen

Verder komen bij de Cairn Terrier wel eens afwijkingen in het gebit voor (onder- of bovenbeet) en het missen van 1 of 2 testikels bij reuen, navelbreuken, liesbreukjes en knikstaarten. Sporadisch wordt melding gemaakt van de ziekte van Calve Legg Perthes. Bij honden boven de 8 jaar komen wel eens nierproblemen of oogproblemen (Ocular Melanosis) voor.

Karakter

Cairn Terriers aan het racenDe Cairn Terrier wordt wel eens omschreven als een eigenwijze, zelfstandige boskabouter. Logisch als je bedenkt dat dit intelligente hondje er zonder baas voor moest zorgen dat de steenhopen vrij van ongedierte werden gemaakt. De Cairn Terrier is opgewekt en vrolijk en een expert in het bedenken van kattenkwaad. Het is goed mogelijk de Cairn te leren luisteren, maar hij zal dat slechts volhouden tot hij iets anders interessants heeft gevonden. Hoe dan ook brengt de Cairn Terrier altijd leven in de brouwerij en zal het voor zijn baasjes moeilijk zijn echt boos op hem te worden.

Met kinderen kan de Cairn prima overweg. Natuurlijk moet daarbij gezorgd worden dat er altijd toezicht is en dat de kinderen zich niet misdragen ten opzichte van de hond.

Net als iedere andere terrier die gefokt is om zelfstandig te jagen, heeft de Cairn Terrier een consequente opvoeding nodig.

Vanwege zijn formaat is hij gemakkelijk mee te nemen op reis. Natuurlijk moet hem dat wel van pup af aan zijn aangeleerd.